De situatie in Nederland is ernstig en verslechtert met de dag. De politiek houdt zich bezig met de verkiezingen. Burgers met hun toekomst. Of beter gezegd, het gebrek daaraan.
Amerika geeft het slechte voorbeeld
Dat is ook in Amerika zo. Daar is voor iedereen zichtbaar dat het stimuleren van de economie niet werkt. Burgers lijden overal pijn. Hun werk verdwijnt. Hun geld verdampt. Hun toekomst verzwakt. In de Amerikaanse economie is de afgelopen vier jaar enorm veel geld gepompt. Via lage rente en geldverruiming werd verwacht dat banken meer geld aan burgers en bedrijven zouden uitlenen. Dat is niet gebeurt. Omdat niemand meer geld wil lenen.
Er is teveel dood geld in omloop
Doorgaans wordt een overmaat aan schulden als hét probleem van de huidige economie gezien en dat is inderdaad het geval als schulden niet meer kunnen worden terugbetaald of onvoldoende geherfinancierd kunnen worden. Dan gaan burgers en bedrijven in de achteruit. Daarnaast speelt echter ook het probleem dat veel geleend geld de afgelopen jaren steeds weer dood geld bleek te zijn. Na eenmaal te zijn geïnvesteerd bracht dit geld onvoldoende “return on investment” op voor diegenen die geleend of geïnvesteerd hadden. De kosten bleken vaak zelfs hoger dan de baten.
Stimuleren helpt alleen de dood
Er is momenteel veel meer dood geld in de economie dan levend geld en dan helpt stimuleren niet. Want burgers en bedrijven kunnen niet in de vooruit, hoe graag ze dat misschien ook willen. Toch moet de economie uit het slop worden getrokken. Ook in Nederland. Want stilstand betekend achteruitgang. Economische groei moet.
Bodemvorming nodig
Eerst moet er een stevige bodem gelegd worden onder de huidige vrije val die de economie van ons land bedreigt. Immers, als iedereen zijn of haar schulden uit zorg voor nog slechtere tijden aflost – of zelfs maar wil gaan aflossen- gaat de economie regelrecht naar de knoppen. Zo simpel is het. Die politieke partij die op 12 september a.s. het einde van het bezuinigingsbeleid beloofd, maakt een goede kans om overtuigend te winnen.
Werk, werk, werk
Ten tweede moet in Nederland werk boven alles worden geplaatst. Werk vormt de superlijm van de samenleving en onze economie moet geen banen afstoten, maar juist creëren. Op grote schaal en in hoog tempo. Werk moet in Nederland laagdrempelig worden en goedkoop, echter zonder dat het werknemers in hun portemonnee raakt. Niet de salarissen moeten omlaag, maar de kosten van arbeid. Die politieke partij die Nederlanders het recht op werk durft te geven en laat zien dat de belastinginkomsten daardoor juist toenemen in plaats van afnemen, verdient een meerderheid van de stemmen.
Van dood naar levend
Ten derde moet er op grote schaal geïnvesteerd worden in projecten die van dood geld leven geld weten te maken. Dus geen wegverbredingen die 30 seconden tijdwinst opleveren, maar wel de uitbreiding van Schiphol. Niet overal kleine windmolens, maar de afsluitdijk toch omvormen tot mega energiepark. Dat soort zaken. Die politieke partij die hiervoor een overtuigende agenda heeft, mag wat mij betreft met slaande trom de campagne in.
Economie is politiek
Net als in Amerika is in Nederland economie politiek geworden. We kijken naar wat de staat voor ons kan doen. Vanwege de schuldencrisis is dat niet zoveel meer. Want de oplossing wordt in méér Europa gezocht. Terwijl Nederland economisch juist gebaat is bij een eigen beleid dat onderscheidend is van de rest. Alleen door een eigen koers te varen kan Nederland er bovenop komen. Die politieke partij die voor Nederland een voorbeeldrol (en niet een keurslijf) in Europa ziet, verdient het om te winnen.
Nieuwe ronde ellende
In de aanloop naar de verkiezingen is het vertrouwen van Nederland in de politiek niet groot. De kans is overduidelijk aanwezig dat er nieuwe bezuinigingen aankomen, ongeacht de politieke kleur en samenstelling. Als dat inderdaad zo is, dan krijgt onze economie de nekslag. Zo griezelig dun is mijn vertrouwen in de goede afloop van de schuldencrisis.
©René Tissen , rtlz.nl