René TissenRTL Z

• Wie: René Tissen
• Geboren: 05-11-1955
• Beroep: Business Universiteit Nyenrode

Geboren in 1955 in het Oude Noorden van Rotterdam en telg van een Duits-Nederlandse gelegenheidscombinatie. Opgegroeid in uitdagende omstandigheden maar wel in een economisch klimaat van groei- en ontwikkeling. Na de middelbare school en de Sociale Academie in het internationale bedrijfsleven terechtgekomen, in combinatie met de wetenschap.  In 1991 gepromoveerd in de bedrijfskunde aan de RU-Groningen en in 1993 benoemd tot deeltijdhoogleraar Management & Organisatie aan Business Universiteit Nyenrode. Dat was ook toen al een heerlijke universiteit vanwege de combinatie van theorie en praktijk én de daaruit voortvloeiende kansen en mogelijkheden voor jonge mensen met levenslust.

Sinds begin 2008 ben ik als columnist aan RTLZ verbonden waarvoor ik twee tot drie keer per week schrijf over actuele economische zaken. De redactie biedt aan columnisten alle ruimte voor wat ik contrakennis noem. Dat is kennis die soms haak staat op gangbare inzichten met betrekking tot de economie en vooral de economische crisis die de wereld sinds 2008 openlijk in zijn greep heeft en blijft houden. Mijns inziens door een gebrek aan probleemoplossend vermogen en een overmaat aan zelfgecreëerde patstellingen vanuit traditionele economische modellen.

Ik schrijf graag als burgereconoom. Een burgereconoom is iemand die vanuit drie perspectieven naar de werkelijkheid kijkt. Ten eerste vanuit het perspectief van de financiële huishouding van individuele burgers. Wat in ons dagelijks leven niet werkt, werkt ook niet in de macro-economie. Iedereen weet bijvoorbeeld dat het stapelen van schuld op schuld en het afbetalen van de ene schuld met een andere niet werkt. Dat loopt uiteindelijk fout af. Waarom zou het dan wel werken op het niveau van ondernemingen en zelfs complete  landen? Niet dus. Ten tweede beoordeling ik oplossingen voor de huidige crisis op rechtvaardigheid. Als er pijn geleden moet worden om gezamenlijk tot een nieuwe economische toekomst te komen, dan moet die wel gelijkelijk verdeeld worden en daadwerkelijk kansen bieden om verliezen te kunnen aanvaarden. Ten derde denk ik altijd aan onze kinderen en kleinkinderen en dat is niet alleen omdat ik 55 ben en zelf kinderen heb. Wij mogen principieel geen beslissingen nemen die volgende generaties voor voldongen feiten plaatsen. Nieuwe generaties moeten het liefst met enige bewondering naar de onze kijken, namelijk als een generatie die het –met de kennis van straks- goed gedaan heeft, niet alleen voor zichzelf maar ook voor anderen.