Soldier of Fortune is op de Dreamcast net zo gruwelijk en bloederig als zijn grote PC-broertje.

Schiet een tegenstander in zijn been, en hij hinkt krijsend van de pijn verder. Schiet hem in de nek en het bloed spuit alle kanten op. De GHOUL-engine, die dit allemaal mogelijk maakt, kent vele manieren waarop een persoon geraakt kan worden. Ook op de Dreamcast komt dit goed naar voren. Toch vond ik de besturing behoorlijk lastig, ik ken PS2 games die de first persoon shooter-besturing veel beter aanpakken. Toch went het na een tijdje wel en kan je er behoorlijk wat plezier aan beleven.

Richard Borgman geeft dit spel een 6,8.

Hoewel het verhaal van SoF op de Dreamcast volledig intact is gebleven, maakt het spel veel minder indruk dan de PC-versie. Dat heeft niks met de graphics te maken die heel acceptabel zijn, maar met de idiote laadtijden die op de meest vreemde momenten de kop opsteken. Kijk naar een filmpje en laden maar, speel een stukje in een leven en laden maar. Niet van die korte stukjes ook, maar meteen een halve minuut die de vaart uit alles halen. De besturing is echter prima in orde, maar dat redt SoF niet. De frustratie wint het van het speelplezier.

Eric Bartelson geeft dit spel een 7,2.