Misschien begrijpen jullie een beetje dat ik niet zo goed weet waar ik moet beginnen. Net als velen met mij heb ik halsreikend uitgekeken op het vervolg van de fenomenale serie, het tiende deel alweer. Na drie delen op de PSX is Sony’s zwarte superbak aan de beurt. Nu zal de PS2 moeten bewijzen dat deze serie nimmer gestopt mag worden. Ik heb mij uit pure ongeduld maar op een Japanse versie gestort, aangezien de game in het land van de rijzende zon alweer enige tijd uit is.
De meest in het oog springende vernieuwing in de tiende Final Fantasy is het gebruik van 3D-achtergronden, die in de plaats komen van de vaste 2D-achtergronden die vanaf deel zeven de PlayStation-games sierden. Hoewel er nog wel een behoorlijk verschil is tussen de gameplay-beelden en de tussenfilmpjes - maar deze zijn dan weer ongelooflijk mooi - komt de kracht van de PS2 goed naar voren. Naast de zeer indrukwekkende bewegingen van de characters en flitsende gevechtsanimaties, maken vooral de lipbewegingen en de gezichtsuitdrukkingen veel indruk. Ook de gevechten zijn weer van een ontstellende schoonheid en moet je zien om te geloven. We zouden zelfs zo ver willen gaan om Final Fantasy X de mooiste PS2-game tot nut toe te noemen, zeker op artistiek gebied. En als slagroom op de taart wordt elke tekst in Final Fantasy X gesproken. Weg met die gekke tekstballonnetjes dus!
Final Fantasy X begint wanneer we worden meegesleurd in een flashback van de hoofdrolspeler, die later Tidus blijkt te heten. Tidus wordt als een zogenaamde Blitzball-speler (een soort onderwaterhandbal, maar dan stoer) bestormd door fans die uit zijn op zijn handtekening. Op dat moment - nog geen kwartier in het spel - word je om de oren geslagen met het mooiste gamefilmpje dat je ooit gezien hebt. De toon voor de game is meteen gezet, en de avonturen van Tidus en zijn eigenaardige flashbacks laten je vanaf dat moment niet meer los. Er staat ons dus iets ongelooflijks te wachten als we eenmaal de Engelstalige versie in handen hebben en het verhaal kunnen volgen. Nogmaals, de game is zo verschrikkelijk mooi dat de meeste andere RPG's het schaamrood op de kaken krijgen. Om je nog een voorbeeld te geven: de tussenfilmpjes doen qua detail niet onder voor The Spirits Within (de Final Fantasy-film). We zullen voor de Europese versie nog wel even geduld op moeten opbrengen. En geduld is een schone zaak, maar daarom niet minder pijnlijk.
Als je dacht dat de eerste Grand Theft Auto nogal gewelddadig was, zou je wel eens kunnen schrikken van de eerste 3D-versie in de serie. Rockstar Games doet er namelijk nog een schepje zinloos geweld bovenop, en zal waarschijnlijk voor nogal wat opschudding zorgen.
Opnieuw kruip je in de huid van een crimineel, die telkens met allerlei duistere opdrachten het ongure stadse leven in wordt gestuurd. Dit keer is de game eindelijk geheeld in 3D en speel je niet meer met het karakteristieke camerastandpunt van bovenaf. Liberty City, waar al dit dubieuze gedrag zich afspeelt, bestaat uit drie enorme uitgestrekte stadsdelen. Er is veel aandacht besteed aan de momenten dat je even niet over een vehikel beschikt, en de boze wereld al lopende te lijf moet. Gewapend met een stok kun je dan onschuldige voorbijgangers het hoofd inslaan en de stuipen op het lijf jagen. Later krijg je zelfs de beschikking over wapens als een Uzi en een Bazooka. Als je zin hebt om een stukje te rijden, houd je een wagen staande, zwiep je de deur open en trek je de nietsvermoedende bestuurder zonder pardon achter zijn stuur vandaan. Er zijn ontzettend veel verschillende wagens te veroveren in de game, allemaal met hun eigen weggedrag en muziek. De politie laat zich niet geheel onbetuigd en zit je constant op de hielen, als ze je betrappen op een misdaad. Een agentje is nog wel af te schudden, maar als er versterking wordt geroepen wordt het steeds moeilijk om niet opgepakt te worden. De mate waarin je aan de sterke arm weet te ontsnappen wordt duidelijk gemaakt met een metertje dat je steeds in het oog moet houden.
Grand Theft Auto 3 borduurt voort op de gameplay-elementen die de vorige delen zo leuk maakten: het stelen van auto's, de foute crimineel uithangen en lekker ongestraft de asociaal te spelen door bij het minste geringste grof geweld toe te passen op alles en iedereen dat in je weg komt. Het 3D-element voegt echter zo veel toe, dat het aanvoelt als een nieuw soort game. Vooral het gevoel in een enorme levende stad rond te rijden en te lopen, gevuld met verkeer en echte mensen, resulteert in hilarische gameplay. Alleen al een omaatje met een stok op haar kop rossen deed onze - overigens zeer vredelievende - redactie in schaterlach uitbarsten.
Eindelijk krijgen meer gamers de kans om te genieten van Deus Ex, één van de beste pc-games van 2000.
Je zou het een intelligente shooter kunnen noemen (maar dat klinkt weer saai). Kenmerkend aan Deus Ex is dat de game het uiterlijk heeft van een first person shooter, maar bij nadere inspectie diepgaande gameplay en interactiviteit met karakters en omgevingen biedt. Vooral de ontwikkeling van je karakter doet aan een RPG denken. Ook het verhaal is sterk: je gaat als J.C. Denton, lid van het UNATCO antiterroristen-team, op zoek naar een bende terroristen uit New York. Maar al snel wordt je zoektocht ingewikkelder door de verschillende plotwendingen en de ontdekking dat je eigen organisatie het op jou heeft gemunt. Spannend!
De overzettting naar PlayStation 2 wordt zeker geen haastklus om snel even wat geld te verdienen: Warren Spector en maten (van ontwikkelstudio Ion Storm) zullen bijvoorbeeld de besturing en de interface van de game optimaliseren voor de PlayStation-controller. En dat is zeker nodig, want zoals Deus Ex-fans weten, is de game behoorlijk uitgebreid en maakt de PC-versie veelvuldig gebruik van het toetsenbord. De menu's zijn daarom opnieuw ontworpen om de commando's met behulp van de schouderknoppen - denk aan Metal Gear Solid - soepel te laten verlopen. De karakters zijn opgemaakt uit meerder polygonen van hogere resolutie en bewegen met behulp van motion capture. Ook is het richten iets makkelijker gemaakt door een ingebouwde auto-targeting functie. En als je nu nog niet overtuigd bent is het misschien waard om te vermelden dat Ion Storm inmiddels heeft laten weten het gebruik van een UBS-keyboard en -muis te ondersteunen. Deus Ex wordt een hele grote, en de gedachte dat de game nog meer gaat rocken dan de pc-versie bezorgt ons slapeloze nachten. Zeker een game om alvast op je verlanglijstje te zetten.
