Linda
Eén van de 'gabbers' uit het programma is Linda. We hadden een kort gesprekje met haar.
Ik vond het een leerzame ervaring maar het was af en toe best moeilijk. We leefden met zijn tienen in één huis en daar was het best een heksenketel. Ik woon al op mijzelf en ben de oudste en probeerde ze in het gareel te houden. Af en toe dacht ik: ‘wat heb ik eraan’ en wilde ik stoppen. Ik ben dan ook erg trots dat ik het heb volgehouden. Ik vind het erg knap dat ik het heb afgemaakt want het was af en toe best zwaar. Wat viel het meest tegen?
Nou, het hotel op zich was wel leuk, maar dan moet je ineens ook mensen gaan wassen. Dat is niet echt iets voor mij. En we zijn een dag in training geweest in het leger. Niemand had verteld dat we ook dat soort dingen moesten doen. We waren de avond daarvoor ook laat opgebleven, dus ik was wit, helemaal kapot en daarom ook heel emotioneel die dag. Maar dat zie je nog wel. Waarom heb je besloten aan dit project mee te doen?
Ik werd gebeld door een stichting en volgens hen zou ik perfect passen bij dit project. Televisie is niet echt mijn ding maar het leek mij wel mooi om vooroordelen over mensen zonder werk weg te nemen. Ik zoek ook werk in de horeca en daar sloot dit ook bij aan. Hoe verliep het contact met de overige 'gabbers'?
Het was lastig in het begin en erg vermoeiend. We zijn ook allemaal niet de makkelijkste mensen en iedereen heeft zo zijn verleden. Er was een medebewoner voor wie ik me echt heb moeten inhouden. Veel ruzie mee gehad... Hoe ging het in het hotel?
In de laatste week stonden wij er alleen voor. Ik had toen wel het idee dat ik alles zelf moest doen. Het liep toen niet allemaal even gesmeerd. We hebben het wel erg leuk gehad met de gasten. Dat waren in de laatste week gehandicapten van onze eigen leeftijd. Jongeren van je eigen leeftijd in een rolstoel. Ik dacht toen 'dat had ik ook kunnen zijn'. Dat heeft veel indruk op mij gemaakt. Met wie kon je goed opschieten?
Anita sprong er echt uit voor mij. Zij is een gabber, dus ik dacht eerst dat ik het niet met haar zou kunnen vinden. Maar ze is mijn beste maatje geworden. Zou je weer meedoen?
Ik heb er geen spijt van maar ik zou het nooit meer doen. Het was te zwaar. In de laatste week heb ik wel 90 uur gewerkt. Er waren er een paar die niets deden. Die liepen weg om te gaan zwemmen of slapen, terwijl er genoeg te doen was. En als we niet werkten in het hotel waren we wel in het huis bezig. Je hebt nooit een moment van rust. We sliepen met zijn drieën op een slaapkamer; je had geen plekje voor jezelf. Je kon nergens even rust vinden en dat was soms best moeilijk.