Zeewater is duur drinkwater
Water, overal water, maar nergens iets te drinken. Dat is de frustratie van de schipbreukeling, dobberend op zijn houten vlot. Zijn dorst lessen met een paar slokken zeewater is onmogelijk: het zout droogt zijn lichaam nog sneller uit. Hoewel de aarde voor ongeveer 70 procent is bedekt met water, is zoet water een schaars goed. Slechts een schamele 2,59 procent van al het water bestaat uit zoet water, waarvan ook nog eens het overgrote deel ligt opgesloten in ijskappen en gletschers. Doemdenkers voorspellen dat overbevolking, temperatuursstijging en vervuiling ervoor zullen zorgen dat zoet water nog schaarser zal worden. Maar dan maken we toch drinkwater van zout water? Dat gebeurt al in de rijke oliestaten in het Midden-Oosten. Dankzij een techniek die membraamfiltratie heet, blijven zoutmoleculen achter in speciale filters, en worden alleen de watermoleculen doorgelaten. Goedkoop is het niet: dit soort drinkwater is vijf keer zo duur als het Nederlandse kraanwater. Een andere manier om zout water zoet te maken is met zonnewarmte. Hierbij staat een bak zeewater in een kas met een schuin glazen dak. Het zeewater verdampt en condenseert tegen het dak. Door deze druppels op te vangen kunnen per vierkante meter dak enkele liters zoet water per dag gemaakt worden. De techniek is erg duur en wordt daarom weinig toegepast. (bron: Quest)
Meer feitjes?
