Ik ben een lieverd, maar kan ook minder lief zijn…

Hoe raar kan het leven lopen? Het ene moment zit je nog thuis in je tuin en het andere moment staat Martijn Krabbé bij je aan de deur om je op te halen voor een televisieprogramma. Een programma waarvoor ik opgegeven ben door goede vriendin Anne. Met als doel misschien wel de vrouw te ontmoeten die bij mij past, Froukje misschien?

Met een luxe touringcar doorkruisen we vervolgens ’s lands heren wegen om alle kandidaten op te halen. Raar om met 11 vreemde mannen op reis te gaan die je totaal niet kent, maar waarbij ik wel voelde dat de sfeer onderling meteen al goed was. Ook bizar dat anderen een groep van 12 mannen samenstellen die het onderling allemaal goed met elkaar kunnen vinden terwijl we niks van elkaar weten.

Na talloze kilometers Nederland komen we dan aan op de plaats van bestemming, een kapitale villa, waar we onze intrek gaan nemen. Hoe lang het avontuur gaat duren is voor elke deelnemer onbekend. Want WAT zoekt Froukje eigenlijk in een man? Welke karaktereigenschappen moet hij hebben en niet geheel onbelangrijk: op welk uiterlijk valt ze? Want natuurlijk kijk ik om me heen en als ik zie dat de meeste mannen DONKER haar hebben denk ik bij mezelf; hmmmm….had ik haarverf mee moeten nemen?

Onbekende mannen, een onbekend huis, een onbekende slaapkamer, maar dat zal allemaal snel veranderen. Als een bed maar lekker ligt, dan slaap ik zo dus op welke kamer ik crash maakt me niet zoveel. De eerste avond is al meteen indrukwekkend met het onverwachte afscheid van Daan. Dit gaat een tijd worden VOL verrassingen…

Alle mannen praten onderling ontzettend veel over werk, woonplaats, familie en natuurlijk ook vorige relaties. De jacuzzi is de eerste avond de meest gewilde plaats voor diepgaande gesprekken, maar ook om plezier te maken en te dollen. Uiteraard is elke persoon anders en ieder van hen bewonder ik om wie ze zijn of hun manier van denken. Het zijn stuk voor stuk leuke lui gewoon. Met mijn belangstelling in- en voor mensen ga ik de gesprekken aan. Je kunt dit zien als belangstellend, Pien zag het als intimiderend en bedreigend. Dit was NOOIT mijn intentie. Als bevelvoerder bij de brandweer ben ik getraind om in zo kort mogelijke tijd zoveel mogelijk informatie te vergaren, ik vraag me af of dit nu doorsijpelt in mijn privé leven…

Het is leuk en gezellig, 1 grote vriendengroep. Maar toch zijn we hier allemaal met 1 doel; het hart van Froukje winnen. Er kan er maar 1 overblijven en ik besef me dat de kans om eruit te gaan groter is dan de kans om de staatsloterij te winnen. De dagen zijn lang, heftig maar vooral ook leuk. De stemming is opperbest, de opdrachten die we krijgen zijn verrassend en iedereen geeft zich voor de volle 100 %, wat de opdracht ook is.

Ik heb me voorgenomen mezelf te blijven al is dat moeilijk met camera’s op je gericht. Maar toch doe ik de dingen die ik doe zoals ik ze voel in mijn hart. Dat Froukje op een gegeven ogenblik tegen me zegt dat ze me een lieve kerel vindt, doet me goed. Dan heb ik toch mijn ware ik laten zien en die is haar opgevallen. Maar geloof me, ik vind niet zomaar ALLES goed en kan ook kritisch, eerlijk en recht door zee zijn. En tja, misschien heeft me dat nu wel de kop gekost. Of misschien was er gewoon de broodnodige 'chemistry' niet of een combinatie van deze twee dingen. Ik lig eruit, maar kijk met plezier terug op een leuke en bijzondere tijd. Ik heb er 11 vrienden bij!

Als ik mijn ouders bel met de mededeling dat ik eruit lig zegt mijn moeder me: “Voor ons ben JIJ de winnaar”. Even ben ik stil en met een “tot snel” hang ik op. De taxichauffeur brengt me vervolgens naar huis. Buiten onder de sterrenhemel drink ik nog wat in de tuin en laat alle gebeurtenissen nog eens de revue passeren. Er is veel gebeurd in deze relatief korte tijd. Ok, voor Froukje ben ik het dus niet, maar ik weet zeker dat MIJN droomvrouw nog steeds ergens rondloopt. Ze heeft me alleen nog niet gevonden…