Al op de selectiedag was ik ontzettend zenuwachtig. Tussen al die wat oudere mannen was ik met mijn 22 jaar toch wel een uitzondering. Met opgeheven hoofd ging ik naar binnen en daar zat ik tegenover 3 mensen die Froukje heel goed kent. Zorg dan maar dat je binnen 3 minuten een positieve indruk achter laat! ‘Blijf lachen Nuri’! ook al gaat er veel fout, ‘blijf lachen’, was het enige waar ik aan dacht.
Toen ik hoorde dat ik bij de laatste 12 zat werd ik opgehaald door een bus vol mannen richting Villa Froukje. In mijn achterhoofd bleef de grote vraag rondhangen: Wie Wordt de man van froukje?
Al snel wist ik wel dat ik een grote kans zou maken om uiteindelijk de man van froukje te zijn. Niks ten nadele van de overige mannen he -;)
Bij aankomst in de villa was het nog even wennen, de kamers werden uitgekozen en de eerste man ging er dezelfde avond al uit. Ik zou niet weten hoe ik me toen voelde op dat moment. Hoe langer je erin bleef hoe leuker het werd en hoe moeilijker het werd om afscheid te nemen. Elke dag zit je met vraagtekens in je hoofd; ‘Wat doen we morgen?’, ‘Wat vindt froukje nou van me?’, ‘Wat vind ik van froukje?’ Om er zomaar een paar op te noemen.
Na alles wat ik heb meegemaakt in m’n leven ben ik nu wel een ervaring rijker en heb ik er leuke vrienden aan overgehouden. Van het rugbyen, abseilen, racen tot aan de gesprekken die 1 op 1 werden gevoerd met froukje kijk ik terug op een hele leuke periode. Al moet ik wel zeggen dat het even slikken was om met meerdere camera’s om je heen een fatsoenlijk gesprek te voeren met froukje...
Heb kortom een supertijd gehad!
| Wie past volgens jou het beste bij Froukje? | ||
|---|---|---|