In het begin moest ik mijn draai in het huis vinden

Na een hartelijke uitzwaai in mijn oude woonplaats Oosterhout door vrienden en vriendinnen werd ik door Martijn begeleid naar de 'Wie wordt de man van Froukje bus'. Na een aantal minuten in de bus werd mij snel duidelijk dat het wel eens een hele gezellige tijd in het huis kon gaan worden.

Na een behoorlijk rit door Nederland kwamen we aan bij de Villa in het mooie Maarsen. Wat zou ons nu te wachten staan? Twaalf mannen en een vrouw, genaamd Froukje.

In het begin moest ik echt mijn draai in het huis vinden. Komt toch het Brabantse naar voren; ik moet me eerst ergens thuis voelen om helemaal mezelf te kunnen zijn. Dat heeft toch wel een aantal dagen/uitzendingen geduurd. De spanning die er was vanwege de camera’s, de eerste ontmoetingen met Froukje en elke dag was het dagprogramma ook weer een grote verrassing.

Ik vond het racen erg gaaf omdat ik verwacht dat ik dit niet een tweede keer mee zal gaan maken. De serenade voor Froukje was ook lachen. Je kent elkaar nog geen twee dagen en daar sta je dan naast een wit paard de “liefde” voor Froukje te betuigen.

Het meeste heftige vond ik het abzeilen van de Euromast. Normaal gesproken had ik dit niet snel gedaan, maar door de andere jongens werd ik meegezogen in het proces en achteraf vond ik het geweldig! Wat een adrenalinekick kreeg ik al bungelend aan de Euromast.

Ook de omgang met de jongens was top. Echte vriendschappen zijn er uit voort gekomen en dat had ik op voorhand zomaar niet verwacht. Daarnaast hebben de adviseurs van Froukje, Angelique, Pien en Kees en niet te vergeten de crew, indruk op mij gemaakt.

De crew regelde namelijk ALLES voor ons. Als zij er niet waren geweest… Ook Martijn onze huisbutler. Hij wekte ons, maakte lekkere ontbijtjes, lunches en diners klaar. Gaf je af een toe een steunend woordje En ook voor vertier op muziekgebied stond Martijn zijn mannetje. Met diverse jongens uit het huis en mensen van de crew heb ik nog steeds contact en dat blijft gezellig.

Sinds het programma op televisie komt, merk ik dat ik met de week meer herkend wordt. Dat is natuurlijk heel erg leuk en soms ook verrassend. Alle reacties in mijn gezicht zijn tot op heden erg positief, gelukkig maar! Dat de pers wat minder positief schrijft is voorspelbaar, typisch Nederlands, maar doet me helemaal niets. Ik kan er eigenlijk wel weer om lachen.

Ondertussen ben ik weer verhuisd naar Eindhoven waar ik het wederom erg goed naar mijn zin heb. Wekelijks blijf ik het programma volgen, want ook ik ben benieuwd wie nu toch de man van Froukje gaat worden. Het worden spannende tijden dus blijven kijken, hè…