's Ochtends om 9.30 kwam onze vriend de rog altijd even buurten bij het rif voor ons hotel. Ging je later het water in dan miste je hem. Het was een rog van de klok. Hij zwom rustig voorbij en wroette wat in het zand op zoek naar eten. Soms had hij zijn vriend bij zich, een vis met gele staart die de opgeschrikte kleine visjes nuttigde.

John en Els, Sharm el Sheik.