Ellen’s eerste optreden tijdens Liveshow 9, Bad Bad Leroy Brown van Jim Croce, staat meteen als een huis. Jerney kan goed horen dat Ellen’s jazzopleiding naadloos past bij dit swingende nummer. “Je bent hier geknipt voor. Jouw performance kwam heel natuurlijk over en was dan ook heel erg goed.” Ook Eric geeft de finaliste een groot compliment, vooral vanwege de climax van haar opvoering. “Het begin was lekker soepel en aan het einde knalde je het eruit. Dit was steengoed!”



Ook Ellen’s tweede performance, het lastige Got To Get You Into My Life van Earth, Wind & Fire, wordt door de juryleden met veel enthousiasme ontvangen. Henkjan is vooral te spreken over de beheersing die Ellen laat zien. “Ik dacht dat je die uithalen niet zou halen en bam! Daar was je. Ik vond het helemaal te gek!” Ook Eric merkt op dat Ellen dit keer tot het uiterste is gegaan. “Ik weet hoe moeilijk je dit vindt. Maar je probeerde het en dat getuigt van moed. Het belangrijkste is echter dat het lekker klinkt en dat was ook zo. Geweldig, heel goed gedaan!”


Angelique zingt Shackles (Praise You) van de zusjes Mary Mary. Eric en Henkjan zijn beide niet helemaal tevreden over haar performance. “Je ziet er uit als een ster, maar ik vond het niet helemaal te gek gedaan”, zegt Eric. Henkjan vindt dat Angelique té veel los ging. “Je verloor het contact met de band en dat is juist zo belangrijk bij een Big Band-formatie.” Ook voegt hij toe dat ze stond te trippen en daarmee raakt ze volgens hem de luisteraars kwijt.



Henkjan prijst Angelique met haar tweede nummer: Dream A Little Dream van Ella Fitzgerald. “Ik geloof dat er weinig mensen zijn die in zo korte tijd zoveel met kritiek kunnen doen”, zegt hij. Volgens hem is de timing goed en zit de kandidate in de flow van de band “Het is het tegenovergestelde van daarnet. Je hebt goed gezongen en je ziet er ook nog eens goed uit. Ik ben vol lof!” Ook Jerney is positief gestemd. “Jullie hebben alle vier het voordeel dat je steeds vaker optreedt en daar hebben jullie profijt van”, aldus Jerney. “Jij weet goed welk soort liedjes je wel kunt doen en welke niet. Dit liedje past als een soort handschoen bij je.”


“Ik heb één groot minpunt”, begint Henkjan zijn jurycommentaar na Floortje’s versie van Can’t Take My Eyes Off You (Frankie Valli). “Ik vind het jammer dat het is afgelopen. Je zong een paar valse nootjes, maar zelfs die stoorden mij niet.” Jerney is onder de indruk van het introductiefilmpje dat van de Idols-finaliste is gemaakt. Het viel haar op dat Floortje op een “olijke manier” in de camera keek. “Er stond zeker een hele leuke cameraman achter de camera”, lacht het jurylid.



Floortje heeft als tweede nummer gekozen voor You Might Need Somebody van Shola Ama. Eric vindt het ‘lekker’ om de finaliste eens iets stevigs te horen zingen. “Er waren een paar adlips die niet helemaal top waren, maar over het algemeen was het zeer goed.” Henkjan vindt het optreden van Floortje zo goed dat hij bijna vergeet dat hij nog moet jureren. “Ik zat te kicken op de band en ik zie dat jij het ook helemaal te gek vindt”, aldus Henkjan.


Jerney merkt op dat nu duidelijk te zien is dat veel repeteren en optreden z’n vruchten gaat afwerpen bij Raffaëla. Tijdens de negende Liveshow zingt zij My Lovin’ van En Vogue. “Je beweegt goed, je bent helemaal vrij”, zegt zij. “Je bent een natuurtalent en je hebt het echt in je vingers.” Volgens Eric heeft de kandidate alle schroom van haar afgegooid. “Je durft gewoon en die rap op het einde was ook helemaal te gek!”




Straighten Up And Fly Right is het tweede nummer dat Raffaëla zingt. De jury is wederom positief over haar optreden. Volgens Jerney heeft Raffaëla geen enkele remming meer. “Als jij de eindstreep niet zou halen, kan je zeker weten een hoop aanbiedingen verwachten.” Henkjan sluit zich hier graag bij aan: “Jij staat daar gewoon je verhaal te vertellen. Je hebt het zeer goed gedaan!”