Jan Kooijman

(4 maart 2009)

Je hebt Jan Kooijman niet alleen in GTST gezien, je hebt vast ook veel over hem gehoord. Overal in de media wordt bekend dat hij de rol speelt van Danny de Jong. Dus hoog tijd voor gtst.nl om eens kennis te maken met deze voormalige professioneel danser.

Dansen
‘Voor ik bij GTST begon, was ik tien jaar professioneel danser. Eerst bij Introdans in Arnhem, waar Charlotte Besijn (Barbara) ook danste. Vervolgens zat ik negen jaar bij het Scapino ballet. Ik had altijd de ambitie om bij Scapino te dansen, dus ik voel me echt bevoorrecht dat ik dan kon doen. Nu ben ik daarmee gestopt. De reden daarvoor is omdat dansen op professioneel niveau topsport is en dat kan je niet je hele leven blijven doen. Daarnaast wil ik me graag verbreden. Toch ik stop ik nooit helemaal met dansen. Ik heb nog steeds contact met de dansacademie in Rotterdam en ik maak ook nog choreografieën.

Van dansen naar acteren
Tijdens mijn danscarrière deed ik altijd andere dingen ernaast. Modellenwerk bijvoorbeeld, ik gaf dansles op de dansacademie en ik maakte choreografieën. Maar ik was vooral bezig met dansen. Totdat ik meewerkte aan de film 'Embracing Time'. Dat was een samenwerking tussen het Scapino en regisseur Willem van de Sande Bakhuijsen. Toen ik daar over de set liep en ervaarde hoe een film wordt gemaakt, ging het kriebelen om te acteren. Ik heb toen het castingbureau maar eens een briefje geschreven dat ik wilde acteren. Ik kreeg toen een gastrolletje in ‘Bad Candy Was Here’. Daarna speelde ik 2005 en 2006 de rol van Just Klarenbeek in ONM. En nu loop ik dus rond op de set van GTST.

‘Danny is here to stay’
Ik vind het ontzettend leuk hier. Ja, dat is helemaal duidelijk. Het klikt ontzettend goed met mijn collega’s. Danny is natuurlijk een nieuw personage, maar hij is niet rustig in de serie verwerkt. Nee, hij is echt midden in Meerdijk geplaatst en is here to stay. Danny heeft meteen een band met verschillende mensen. Zo speel ik scènes met Rik, dat is zijn broer en daarmee deelt hij een verleden. Maar Danny heeft ook veel met Charlie te maken, die zich volledig bovenop hem werpt . En daarbij heeft hij ook contact met Sjors. Zij is juist weer heel sceptisch tegenover Danny. Eigenlijk vindt ze hem helemaal niet aardig en Danny haar ook niet. Die verschillende banden met veel mensen brengen een hoop emoties teweeg en dat is echt heel leuk. Maar het is ook wel spannend om dat allemaal te spelen.

Weinig verwachting, wel hoop
Ik werd gebeld door Harry Klooster of ik mee wilde doen aan een casting voor deze rol. Op zo’n eerste casting komen heel veel mensen af. Dus ik ging er met weinig verwachtingen heen, maar ik had wel veel hoop op de rol want het leek me erg leuk. Toen werd ik gevraagd voor de tweede casting, die was met Ferri. Langzaam wordt het steeds reëler dat je de rol misschien wel krijgt. De derde castingronde was met Lieke en Alexandra. Daarbij kijken ze er vooral naar hoe de chemie is tussen de personages die al in de serie zitten en de nieuwe. Dat is belangrijk want het moet wel goed zijn. Later werd ik gebeld dat ik de rol had, en dat was natuurlijk erg goed nieuws.

Overeenkomsten en verschillen
Een overeenkomst tussen Danny en mijzelf is dat we allebei praktisch zijn. Als er een probleem is, zoeken we naar een oplossing. Maar het verschil is weer dat wanneer Danny een mening heeft, hij niet snel daar vanaf zal wijken. Ik ben meer van het poldermodel, dus ik luister naar anderen en als zij ook een goed idee hebben kan ik kan eerder van mijn eigen mening afwijken dan Danny. Een voorbeeld daarvan is de discussie tussen Rik en Danny over hun verleden. Danny heeft dit op een bepaalde manier beleefd en stelt zich weinig open voor de mening van Rik. Het grootste verschil tussen Danny en mij is dat Danny zijn grote liefde heeft verloren en ik niet. Of ik dat moeilijk vind om te spelen? Nee, ik kan me wel inleven in hoe dit zou zijn. Het is voor Danny ook al drie jaar geleden dat Iris overleed, dus het is bij hem al enigszins naar de achtergrond geschoven.

Is het hem, of niet?
Sinds ik in GTST te zien ben, merk ik wel dat ik steeds meer wordt herkend. Ik word weinig om een handtekening gevraagd, maar er wordt soms wel wat naar me geroepen. Of zoals laatst toen ik in de supermarkt een pak melk pakte en ik opeens achter me hoorde ‘is het hem nou of niet?’. Toen heb ik me maar omgedraaid en gezegd dat ik het inderdaad was. Ik heb liever dat mensen naar me toekomen en het aan me vragen dan dat ik ze achter me rug over me hoor praten. Ik vind het niet heel moeilijk om om te gaan met bekend zijn. Maar ik praat er wel veel over met collega’s. Ik kijk bijvoorbeeld hoe Lieke het aanpakt, of ik praat met Alexandra over hoe zij het in het begin heeft ervaren.

Ferri en Lieke
Spelen met Ferri en Lieke is heel leuk. Het klikt goed met hen en dat is fijn want we hebben veel scènes samen. Ik leer ook veel van ze, maar eigenlijk leer ik veel van iedereen. Ik merk trouwens tijdens dit gesprek dat ik veel leuk vind, maar dat is een goed teken, nietwaar?!’