De Dakar-karavaan krijgt tijdens de eerste etappe de kans om de uitgestrekte vlaktes van La Pampa te ontdekken. De special is de langste special op de eerste dag uit de geschiedenis van Le Dakar.

De langste etappe van deze editie. De deelnemers krijgen tijdens de klassementsproef voor het eerst te maken met zand. Navigeren is zeer belangrijk vandaag.

De klassementsproef is bijzonder zwaar en telt meer dan 600 kilometer. Het landschap in Patagonië is zeer heuvelachtig. De deelnemers moeten zich oriënteren aan de hand van de meren langs de route. Dit zijn er zo'n tien in totaal. Ook de roze flamingo's zullen hier niet ontbreken.

Het begin van de etappe kent rotsachtige passages. Dit zullen de motorrijders voelen in de armen. De deelnemers die de 'wadis' gewend zijn, moeten ook op hun hoede zijn voor de Argentijnse 'rios'. Daarna zand en lange stukken off-road. Hier zou wel eens een eerste schifting in het klassement kunnen plaatsvinden.

De grootste test van de eerste week is wellicht de etappe naar San Rafael. De eerste echte duinpassages, waaronder één van bijna twintig kilometer. Lange off roadtrajecten worden afgewisseld door stukken die om veel techniek vragen en die volgen op de 'ríos'.

De special begint met ongeveer 60 kilometer aan duinen. Het parcours wordt in het tweede deel van makkelijker, al zullen de deelnemers waarschijnlijk worden afgeremd door een uitgestrekte doorwaadbare plaats die ze moeten zien over te steken zonder te water te raken. Bij aankomst in Mendoza loopt het parcours verder via de uitlopers van de Andes.

Het terrein is heel gevarieerd. Voordat de deelnemers de bergen in gaan, moeten ze eerst een reeks duinen doorkruisen. Het zand wordt door de plaatselijke bevolking 'guadal' genoemd. De bergen vormen de enige klassementsproef met passages op 3.000 m hoogte. Tijdens het rijden kunnen de deelnemers soms een glimp opvangen van de Aconcagua, met 6959 meter het hoogste punt van de Andes.

De rustdag bereiken is voor sommige deelnemers al een overwinning. In Valparaiso is de rust echter van korte duur.

Na een rustdag aan de kust van de Grote Oceaan volgt een eenvoudiger parcours. Toch blijft het oppassen, vooral tijdens het navigeren.

Dit is het eerste deel van de beslissende trilogie. De Atacama-woestijn staat bekend als de droogste ter wereld. Het terrein is opnieuw afwisselend met veel duinen en rotsen. Het is een etappe die typisch is voor de Dakar-editie van 2009.

De special is eenvoudigweg de langste en moeilijkste van de hele rally. Net als tijdens de negende etappe krijgen de deelnemers aan het einde te maken met een reeks duinen die zich uitstrekt over meer dan honderd kilometer. De extreme hitte in deze regio zal een grote rol gaan spelen.

De deelnemers moeten voortdurend een keuze maken welke vallei ze willen doorkruisen. De deelnemers keren terug in Argentinië via de pas San Francisco, op bijna 4700 meter hoogte. De dag wordt afgesloten met een zanderig landschap dat veel wegheeft van Mauritanië. Het gebeurt zelden, maar soms valt hier sneeuw midden in de zomer: de Boliviaanse winter.

Tijdens de klassementsproef moet door verschillende duintypes worden gereden, waaronder de geduchte 'witte duinen'. Het klassement kan hier grondig door elkaar worden geschud. Assistentie-wagens hebben geen toegang tot het bivak in Fiambala.

De voorlaatste etappe is fysiek een zware. Dit is de zogenaamde 'cactus-etappe'. De doktoren in het bivak zullen ongetwijfeld aan de slag moeten met hun pincet. Sommige delen van het parcours komen overeen met de route van de WRC-rally in Cordoba.

Er staat een lang en golvend traject op het programma. De karavaan finisht waar het twee weken geleden van start is gegaan, de Argentijnse hoofdstad Buenos Aires.