Rachel Rosier verwerkt eigen verlies in EO-programma: 'Niemand komt ongeschonden bij de 30'

Toen Rachel elf jaar oud was, verloor ze haar broer Ephraïm aan een zeldzame pijnziekte. Tien jaar later overleed ook haar moeder aan borstkanker. Ervaringen die haar kijk op het leven voorgoed veranderden. "Vroeg of laat krijgt iedereen te maken met verlies, verdriet of lijden", vertelt ze. "Niemand komt ongeschonden bij de 30."

Voor veel kijkers is Rachel nog altijd het gezicht van vrolijke programma's als Checkpoint, Topdoks en het Sinterklaasjournaal. Toch gooide ze vorig jaar het roer om. Binnenkort presenteert ze Adieu!, een programma dat dichter bij haar eigen leven staat. In het EO-programma spreekt Rachel met bekende Nederlanders over liefde, verlies, geloof en de momenten die hun leven voorgoed hebben veranderd. 

Na jaren in de jeugdtelevisie voelde Rachel dat ze steeds meer behoefte kreeg aan dit soort gesprekken. Waar ze voorheen vooral bekendstond om experimenten, reportages en kinderprogramma's, zoekt ze tegenwoordig liever de verdieping op. "Wat is er nou fijner dan met mensen praten over hun leven? Dit is precies waarom ik dit werk ben gaan doen."

Volgens Rachel wordt het leven pas echt interessant wanneer alles niet meer vanzelfsprekend is. "Zolang alles goed gaat, gaat alles goed. Maar wat als het leven je ineens ongefilterd in je gezicht slaat?"

Zelf wist ze daar lange tijd niet goed mee om te gaan. Na het overlijden van haar broer zette ze haar emoties liever uit dan dat ze ze toeliet. Verdriet werd iets waar ze zo snel mogelijk doorheen wilde. "Ik had echt een commando-mindset: pijn is een emotie en emoties kun je uitschakelen."

Die houding veranderde door de jaren heen. Waar ze vroeger moeite had met emoties van zichzelf en van anderen, heeft ze inmiddels geleerd dat kwetsbaarheid juist verbindend kan werken. Tegenwoordig voelt ze zich dan ook bevoorrecht wanneer mensen hun verhaal met haar delen. "Ik ervaar het zelfs als een eer als mensen hun emoties aan mij toevertrouwen."